สวดลักขี ประเพณีแห่งแรงศรัทธาและการปฏิบัติธรรม

หลายท่านอาจเคยได้ยินคำว่า "สวดลักขี" แต่ยังไม่ทราบความหมายและที่มาของประเพณีอันเก่าแก่นี้ การสวดลักขีคือการสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยอันประกอบด้วยพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และพระสังฆคุณ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ "บทสวดอิติปิโส" ให้ครบจำนวนหนึ่งแสนจบ การสวดมนต์ในลักษณะนี้มักทำเป็นหมู่คณะใหญ่เพื่อสร้างพลังแห่งศรัทธาและสมาธิร่วมกัน

ประเพณีสวดลักขีมีจุดเริ่มต้นในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2499 ณ วัดดำรงธรรมาราม จังหวัดจันทบุรี โดยการริเริ่มของพระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร ท่านเล็งเห็นว่าสตรีในสังคมไทยสมัยนั้นมีโอกาสในการเข้าถึงการปฏิบัติธรรมอย่างลึกซึ้งน้อยกว่าบุรุษ ท่านจึงได้จัดพิธีบวชชีควบคู่ไปกับการสวดลักขีขึ้นเป็นครั้งแรก เพื่อเปิดโอกาสให้สตรีได้ถือเพศบรรพชิต ปฏิบัติธรรม และพักอาศัยในวัดเป็นเวลาอย่างน้อย 3 วัน ในครั้งนั้นมีพระเถระผู้ใหญ่หลายรูป เช่น หลวงปู่ฝั้น อาจาโร และหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ มาร่วมเป็นผู้ให้นิสสัยแก่แม่ชีรุ่นแรกจำนวนถึง 625 คน

จากจุดเริ่มต้นที่จังหวัดจันทบุรี ประเพณีสวดลักขีได้ถูกนำมาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และต่อเนื่องที่วัดธรรมมงคล เถาบุญญนนท์วิหาร กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 จนกลายเป็นงานประจำปีที่พุทธศาสนิกชนจำนวนมากต่างรอคอยที่จะเข้าร่วม งานนี้มักจัดขึ้นในช่วงเวลาที่คาบเกี่ยวกับวันคล้ายวันเกิดของหลวงพ่อวิริยังค์ เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูและสืบสานปณิธานของท่าน

ผู้ที่เข้าร่วมพิธีจะได้ใช้เวลา 3 วัน 3 คืนไปกับการปฏิบัติธรรมอย่างเข้มข้น วันแรกคือการรับศีลเพื่อชำระกายใจให้บริสุทธิ์ วันที่สองคือการทรงศีลและปฏิบัติสมาธิภาวนาอย่างเต็มที่ ควบคู่ไปกับการสวดลักขีให้ได้จำนวนมากที่สุด และวันสุดท้ายคือการส่งผลบุญที่ได้บำเพ็ญมา อานิสงส์ของการเข้าร่วมพิธีนี้คือการได้สัมผัสกับความสงบสุขทางใจ จิตใจจะน้อมนำไปสู่การทำสมาธิได้ง่ายขึ้น และเกิดความเบิกบานอิ่มเอิบใจจากการปฏิบัติธรรมร่วมกันเป็นหมู่คณะใหญ่